سکوت و آرامشم نشانی از بی کس است

اگر تــــــــــــــــــــــــــــو بودی

آدم های اطرافم

مرا دیوانه نمیخواندند

سلام دوستان بلاخره بعد از ی مدت طولانی برگشتم... راستش انگار این وبلاگ شده همدم روزای تنهاییم وقتایی ک اقایی پیشم نیس.. وقتایی ک کنار عشقمم اصلا رغبت نمیکنم بیام سر بزنماما امروز یهو هوس کردم بیام ببینم چ خبره و در حالی ک عشقم اونطرف تر نشسته و داره کاراشو انجام میده منم دارم پست میذارم... الهی فدای عشقم ک اینقدر اقاس

جای همگی خالی شنبه همین هفته یعنی نهم مرداد سالگرد ازدواج منو عشقم بود بهترین روز دنیا روز یکی شدن منو همسری وای ک هیچ وقت فراموشم نمیشه...ب همین مناسبت اقایی بهم گفت بیا تا ی جشن بگیریموهمه رو دعوت کنیم منم ک از خدا خواسته قبول کردمو شنبه شب ی جشن خانوادگی گرفتیم ... کلی ب همه خوش گذشت خصوصا منو عشقم... اخر سر بعد از شام کیکو بریدیم و ب اصرار بقیه اقایی رو کشوندم وسط و کلی رقصیدیم .... خییییلی خوب بود... عشقم واسه تمام زحمتایی ک برام میکشی ممنوووووون